29 Eylül 2014

Bıdık Bird:)

Merhaba,
Yeni bir gün, ve yeni bir haftaya başlamış bulunuyoruz. Umarım herkes iyidir ve keyifler yerindedir. 

Bugün yine kırpıntı keçelerden yaptığım bir çalışma var. 

Hiç önceden planladığım birşey değildi. Bu kırpıntılardan ne yapabilirim diye düşündüm, pano dedim. İçerik tabiki Bıdık'la ilgili olmalıydı. İlk aklıma gelen bu oldu, hemen uyguladım. Ben çok sevdim:)

Bıdık kim mi?? 
Bıdık geçen yıldan bu yana ailemizin üçüncüsü:)) 
O minicik bir kuş. 
Muhabbet kuşu. 
Öyle muhabbet falan etmiyor tabi ama, gerçekten çok konuşuyor:))
O bizim oğlumuz. 
Evimizin neşesi.



Özellikle yazın her akşam eve geldiğimizde balkon sefamız vardır:))


Yine akşam olmuş ve biz balkona çıkmışız:))


Bu fotoğrafı henüz dün çektim. Suya girmek istedi ve girdi:))

Üşütmesin diye hemen sardık havlusuna:)


Lütfen maşallah diyelim olur mu?? :))



Konuya dönersek, ne yapıyor muşuz? Kırpıntı keçeleri atmıyoruz:))

Daha önceden kırpıntı keçe ile yaptığım çalışmalara buradan ve buradan bakabilirsiniz. 


Güzel geçsin haftanız...







22 Eylül 2014

Keçe ile eğleniyorum...

Ne zaman, ne yapacağı belli olmayan ben, zaman zaman da keçe ile uğraşıyorum. Birsürü kırpıntı keçe kalıyor. Atmamıştım onları. Geçen akşam oturdum iyice kırptım ve ahşap kutumun kapağını bu şekilde, önce tutkallamak suretiyle kapladım:)


Kahverengi olan kutuyu da beyaza boyayarak işlemi tamamladım. 
Sizlerde atmayıp herhangi bir şekilde değerlendirebilirsiniz keçelerinizi. 

Rengarenk geçsin haftanız...





17 Eylül 2014

Baba-Kız Ortak Çalışmamız...

Ben almadan önce babama ait bazı küçük el aletlerine evsahipliği yapıyordu bu minik sandık. 


Ben aldıktan sonra kullanım şekli değişti, ekmek kutusu olarak hizmet veriyor. 



Uzun zaman önceydi gözüme kestirmiştim bu minik sandığı. Yok sıkıştırılmış kağıt, mdf, laminant vesaire, vesaire bitmek bilmeyen türlü türlü malzemelerden yapılmış ürünler her yerde. Bu sandık bildiğimiz ahşap, doğal. En doğal haliyle hem de.  Nasıl yapıldığını bilmiyorum. Sandığı da babam yapmış olabilir. Müstakil evlerinde her türlü alet-edavatın olduğu yerde bunu yapmak nedir ki?? Tahtaları her nereden bulduysa, testereyle kesmiştir, birleştirmiştir, çakmıştır, bir de ona kapak yapmıştır. İşte sana sandık.

Son yıllarda en çok yaptığı şey küçücük küçücük kutular yapmaktı. Her gittiğimizde hediye ederdi bize. Ablamlara ve bana. Bir süre sonra birsürü irili ufaklı kutum olmuştu. Birkaç tanesini attığımı itiraf etmeliyim, şimdiki tüm pişmanlığımla. Ama bazılarını da çok güzel değerlendirdiğimi söylemeliyim. Neyse biz sandık mevzuuna geri dönelim. Sözkonusu babam olunca yazmak istiyor da, istiyor canım... 

Canım (rahmetli) babamdan istedim minik sandığı, tabi alabilirsin dedi. Ben de hakkını vermek istedim. En iyi nerede kullanabilirdim. Mutfakta, hem de ekmek kutusu olarak. Bize özel olmalıydı. Oldu da...

Yapılan işlem transfer baskı. Tasarımı tamamen bana ait. En çok hoşuma gidendir, bir örneğinin daha olmaması. Herşeyi el emeği baba-kız ürünü.

Teşekkür ederim babacım. Seni unutmak mümkün değil elbette, ama her an hatırlamak için o kadar çok sebebim var ki, bu sandık onlardan sadece bir tanesi.
Mekanın cennet olsun birtanecik babam benim...

İçine işlem yapmadım, orijinal haliyle kullanıyorum.


Evlilik tarihimiz:))
 




Minik sandığı tamamladığımda babam hayattaydı ve görmüştü. Çok mutlu olmuştu. Ben hala çok mutluyum. 

Sevgiyle ve sevdiklerinizle kalın...


29 Ağustos 2014

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun...





...Gazi Mustafa Kemal'in başkomutanlığını yaptığı ordumuz, 26 Ağustos 1922'de düşmana saldırdı. Bir saat içinde düşman mevzileri ele geçirildi. 30 Ağustos'ta düşman çember içine alındı. 
Bu savaş, Atatürk'ün başkomutanlığında yapıldığı için Başkomutanlık Meydan Muharebesi olarak adlandırıldı....

Kutlu olsun...

yazının tamamına buradan ulaşabilirsiniz...

4 Ağustos 2014

Seni unutmak mümkün değil...

Neler neler yazmak istiyorum da, hiçbirşey yazamıyorum. Bilgisayarın önüne oturunca herşey silindi gitti aklımdan. Bir süre önce yazmıştım burada, canım babamın kalça kemiği kırılmıştı. Ameliyat riskliydi. Hastanedeki durumu gayet iyiydi. Konuşuyor, dinliyor, gülüyordu. Bir hafta hastanede yattıktan sonra, taburcu olup eve götürmüştük. Fakat günden güne içine kapandı. Konuşmayı, yemeyi, içmeyi bıraktı önce. 
25 Temmuz 2014 Cuma gecesi saat 23:40'ta, tamamen bizleri bırakıp gitti babam. 
Mekanın cennet olsun babacım, nurlar içinde ol...

Karşılıklı kahve içemeyeceğiz bir daha ama, her kahve içtiğimde
seni hatırlayacağım canım babam. 

Arayan, gelen veya mesajlarıyla acımı paylaşan tüm dostlara sonsuz teşekkürler.



2 Temmuz 2014

Kırılmasaydı iyiydi!!!

Uzun zamandır yayın girmeyince tatlı bir mevzuyla giriş yapayım demiştim, ama olmadı. 
Konu tatlı, çünkü babam. Ama olanlar iyi değil:(

İki gün önce (30.06.2014 Pazartesi) saat 22.00 sıralarında kuzenim arayıp verdi üzücü haberi. Babam evde düşmüş ve sol kalça kemiği kırılmış. 
Çok üzgün ve endişeliyim. Annem bitkin, çok üzgün ve endişeli haklı olarak...
O gece babama refakat ettim ve hastanedeydim. Neredeyse hiç uyumadı, sürekli sorular sordu. 
Hareket etmediği sürece hiçbir ağrı yok, gayet iyi. Ama ayağını hareket edene kadar işte! 
Ameliyat olması gerekiyormuş. En basit operasyon bile risklidir. Ama yaş 85 olunca, birkaç ay önce beyine pıhtı atmış olunca risk biraz daha fazla oluyor. Fakat bizler herşeye rağmen %1 umudu bile değerlendirme taraftarıyız. Bu şekilde yaşamını sürdürmesi öncelikle kendisi için hiç sağlıklı ve de olabilir bir durum değil. Sürekli kalkmak istiyor... Şu anda bu mümkün değil. Umudumuz var iyi olabilir. İnşallahta olur. 
Hastanedeki ilk gece kısacık uykusunu tamamlayıp uyandığında. "insanın başına herşey gelebilir" diyordu babam... Evet gelebiliyormuş. Umarım bunun da üstesinden gelebilirsin babacım, içindeki yaşama sevgisi ve bizlerin de desteğiyle... En çok annemin desteğiyle elbette...


Pazar günü annemlere gittiğimde bulamadığımız açık erkek berberin yerine ben de bir ilki gerçekleştirdim. Ve babama sakal traşı yaptım:) Saçlarını kesemezdim, şimdilik bu kadar benden:) Duşunuda alınca, keyif zamanı deyip 
kahve yaptık. Kahveye eşlik eden herşeye rağmen bırakamadığı sigarasını yaktı maalesef...
Hep birlikte daha çok kahve içeceğimiz günlerimiz olsun... 

İyiydi, şükrediyorduk atlattığı tüm badirelere rağmen. 
Şu kırık olmasaydı iyiydi:(
Babama ve tüm hastalara Allah'tan acil şifalar diliyorum...

Önce, ama ilk önce sağlık diyorum.



Sağlıkla ve sevgiyle kalın...





11 Haziran 2014