27 Aralık 2014

Yeni yılda para peşin, kırmızı meşin:))


Şahane, sıradışı, sanatçı, yetenekli, sanatçı ruhlu, zarif, anlayışlı... bu güzel özellikler böyle uzar gider. Arkadaşlarımdan bahsediyorum, onları anlat, anlat bitmez. İyiki onlar hayatımdalar. İyiki varlar, iyiki. Çok şükür ediyorum bu duruma. Dilerim sizin de etrafınızda vardır böylesi güzel insanlar. Bütün bu özellikler tüm arkadaşlarıma ait, bugün iki tanesinin sürprizinden bahsedeceğim sadece:)

Kartpostal tezgahları önünde saatlerimizi harcardık, arkadaşlarımıza ayrı, büyüklerimize ayrı, özel ve güzel kartpostallar seçmek için. Kartlar seçilir, fihrist açılır ve tek, tek kutlama mesajları, iyi dilekler yazılır, adreslere postalanırdı. Bunlar için emek sarfedilirdi. Kartları seç, düşün kutlama mesajı yaz, adresi yaz. Götür PTT'de sıraya gir ve gönder. Veya pulunu evde yapıştır, götür kutuya at. Yazarken heyecanlandım, ne güzeldi herşey.
İşte uzun yıllar sonra yine benim zarif arkadaşım sevgili Hasibe, aynı şehirdeyken, aynı ofiste çalışırken bile kartpostal yazar, hepimizin masasına bırakırdı, sabah sürprizi olarak. Şimdi uzaklaştık, gönüller bir olsada...
Postacıdan artık ekstrelerimi bile almazken, yani unutmuşken varlığını bir kart almak hoştu. Gönderen Hasi... 
Aynı zamanda beni mutlu eden de. İyi dilek ve kutlama mesajının altında da Hasibe, İpek, Hüseyin imzalı...  Sizlerinde bol ışıltılı kartpostal gönderenleriniz çok olsun, mutlu oluyor insan.  Teşekkürler Hasibe'cim, iyiki ama iyiki varsınız. 



Uzun yıllardır böyle birşey yok. Sosyal medyadan bir mesaj yazdın mı bitti, kutladın herkesin özel gününü. 

Bu güne kadar sayısız hediyelerini almışımdır. Bugün mevzu olan sizlerinde işine yarayacak, belki de hemen hazırlayıp birilerine hediye edeceğiniz türden. 





Sevgili Müge ve eşi Tuncay canlarım benim, geçen akşam şöyle bir uğrayıp bu güzel hediyeyi bıraktı, güzelce süslenip hazırlanmış kumbara kavanozum ve geyikli kartın içinde birsürü güzel dilekler yazılı olduğu. Bu güzel ve özel hediyenin karşılığı olarak, o hedefi yakalamalıyım. Kendime ve güzel kumbarama sözüm olsun:)) Yıl sonunda hiç birşeyim olmasa bile 1.378 TL param olur fena mı??


 
Hangi haftadaysanız o kadar lirayı kumbaraya atıyorsunuz. 1. hafta 1 lira, 25. hafta 25 lira gibi. Herkes yapabilir bunu. Siz yapamazsanız çocuklarınıza hazırlayın böyle güzel kumbaralar, para biriktirmeyi öğrensinler. Damlaya, damlaya göl olur:)

Yıl boyu çok kez teşekkür ederim, buradan da bir kez daha teşekkür ediyorum Müge&Tuncay çiftine:)) İyi ki varsınız, sağ olun, var olun. Gülen yüzünüz hiç solmasın.

Para peşin, kırmızı meşin:)) 

Bu vesileyle yeni yılda herşeyin gönlünüzce olmasını dilerim. Tüm kötülükleri, olumsuzlukları bırakıp, yeni, yepyeni yılı mutlu, umutlu, heyecanlı, neşeli, sağlıklı karşılayalım. Etrafınızda böylesi güzel insanların bol olduğu nice, nice yıllarınız olsun...

Ne dilersek o olur değil mi?? :)




Pin It

15 Aralık 2014

Renkli Mahallemden Sevgiler...





Uzun ara oldu yine. Sebebi evdeki ve işyerindeki yoğunluk. Hep bu bahanenin arkasına sığınıyorum, ama gerçek olan bu. Birazı da tembellik tabiki. Bunu da her defasında belirtiyorum. Takip edenler çoktan anlamışlardır bunu:) 

Evde basit birşey denemeye başlarken kendimi ufak çaplı bir tadilatın içinde buldum, haftalardır bitmeyen. Kendi kendime başladığım tadilatın içine ustalar da dahil olunca mecburen süre uzadı da, uzadı. Yoruldum, hem de çok. Eşim de yoruldu ve sıkıldı. Bundan sonra lütfen hiçbirşey yapmadan durabilir misin? Hem ev, hem de ben çok yoruldum artık diyor. Haklı. Bir süre hiçbirşey yapmadan uslu uslu durmayı planlıyorum. Umarım başarabilirim bunu. 
Farkettiyseniz bu kadar zamandır neyle uğraştığımdan hiç bahsetmedim. Bu fotoğraf ufak bir ipucu olsun, heyecan olsun birazcık:))



Fırsat buldukça dolanıyorum takit ettiğim veya yeni keşfettiğim blogları yorum yazıyorum. Farkettim ki bazı yorumlar yayınlanmıyor. Özellikle yayınlanmadığını düşünmüyorum. Ulaşmıyor muhtemelen. Ama sebebini anlamış değilim. Bazen aynı yazıya defalarca kez yorum yazdığım halde ulaşmamış olması tuhaf. Ama gerçekten böyle. Sebebini bilen varsa ve paylaşırsa sevinirim. Yorumdan sonra takip ediyorum yorum yanıtlarını, benimki hariç birsürü yorumu görüyorum ama benimki yok. İşte böyle sevgili okur:))

Şöyle bloguma uğrayıp bir selam verdiysem eğer, bir süre önce sevgili alanay'ın instagramdaki paylaşımını görüp hemen yaptığım bir mahallem var, henüz hiçbiryerde değerlendirmediğim, onu paylaşayım sizlerle.




Çok keyifliydi çalışmak. Rengarenk keçeler. Hiçbiri için kalıp kullanmadım. Ve kestiklerimi dikiş makinesinde birleştirdim.
Birsürü hayal kuruyor insan bunları yaparken. Herbirinin içinde gibiydim yaparken:)) Bunlar çalışma aşamaları. Bitmiş hali en üstteki fotoğraf. 


Işıl ışıl parlayan güneşin, içimizi ısıttığı böylesi güzel bir kış gününden hepinize sağlıklık, keyifli, mutlu günler diliyorum. 
Mutlu geçsin haftanız...





Pin It

24 Kasım 2014

Öğretmenim...


Öğretmenim:

Canım benim, canım benim,
Seni ben pek çok, pek çok severim.
Sen bir ana, sen bir baba,
Herşey oldun artık bana.
Okut, öğret ve nihayet,
Yurda yarar bir insan et.


Bu kutsal mesleği yapmış, yapan ve yapacak olan, bu sevgiyi, saygıyı, güveni hak etmiş, hak eden ve hak edecek olan tüm öğretmenlerimizin gününü canı gönülden kutluyorum.

Benim öğretmenlerimin ve bu mesleği yapan tanıdıklarımın isimlerini yazarak 
onları unutmadığımı belirtmek isterim. 

Başöğretmenimiz M.Kemal Atatürk,
Ender Düvenci, Hasan Özkan, Ayla Gürbüz, Ahmet Kadıoğlu, Müge Aksu Caferoğlu, 
Umut Toklucu, Ayfer Bugu, Füsun Tolon (rahmetli), İbrahim Uğurlu, 
Gönül Karakoyun, Murat Şeyhoğlu, Nihat Yavaşçaoğlu (rahmetli), Birsen Uzun, 
Melahat Sak, Fatma Şeyhoğlu, Filiz Korkmaz, Gönül Karakoyun, Duru Günaçan, Elif ŞahinDolunay YıldırımColette, hayremce
ve 
canımın içi, teyzesinin güzel kızı İrem Keskinkurt.


İyiki varsınız/vardınız...
Pin It

11 Kasım 2014

Mutafakta Duvar Kağıdı Uygulaması


Geçenyıl aldığımız evimizde tadilat yaptırırken hiç ilgilenemediğimiz yerdi mutfaktaki tezgah üstü fayanslar. 




Evi aldıktan birkaç gün sonra rahatsızlığı ciddi boyutlara ulaşan kayınpederimin vefatı. 
Bir süre sonra kendi babamın beyine pıhtı atması ve sonrası rahatsızlığı. Babamla ilgili güzel haberler beklerken, Atamız için hastane bahçesinde 09.05'te saygı duruşunda bulunmuştuk geçen yıl, kuzenlerim ve ben. Karmakarışık duygular içerisindeydim:( Tam iyileşiyor buna da şükür derken kalça kemiğini kırması ve sonrasın da da vefat etmesi.
Allah başka acı göstermesin, hiçbirşeyin önüne geçemezdi evdeki eksiklerimiz. Hayatta olmalarını ve evimizin keyfini birlikte sürmemizi isterdik. Kayınpederim hiç göremedi evimizi. Kendi babam da bir kez oturmaya gelebildi ancak:(
Konuyu dağıttığımı düşünüyor olabilirsiniz. Sadece söz konusu anne-baba olunca yazdıkça yazmak istiyorum, hepsi bu.
İşte yukarıda belirttiğim sebeplerden dolayı uzunca bir süre hiç ilgilenemedik eksiklerimizle. Sağlık olsun diyorum her zamanki gibi...




Mutfak fayanslarına duvar kağıdı kaplamayı düşünmüştüm. Kayınvalidem İstanbul'da Koçtaş'ta dolaşırken bu duvar kağıdını bulmuş ve almış, getirdi ve uyguladık. Katkılarından dolayı teşekkür ediyorum bir kez daha. 
Ben ilk kez yapıyordum duvar kağıdı kaplama işini. Çok keyifli ve kolay oldu. Çok da güzel oldu:)) Hem de temizlenmeyecek duruma geldiğinde veya sıkıldığınızda değiştirebileceğimiz kadar pratik:)




Duvar kağıdı kaplama işlemleri: 
• Nalburdan duvar kağıdı uygulaması için toz halindeki yapıştırıcıya su ilave ederek, muhallebi kıvamında bir karışım elde ettik. (İmkanınız varsa karışımı hazırlayıp bir müddet bekletin. Topak topak kaldıysa 1 gün sonra tamamen çözülmüş oluyor).
• Fayansların temiz ve kuru olmasını sağladık.
• Kullanacağımız yerin ölçüsünü alıp kağıdı kesip hazırladık.
• Daha sonra biraz geniş bir fırçayla bol bol hazırladığımız karışımdan sürerek ve biraz beklettikten sonra yapıştırdık. 
• Özellikle ocağınız duvara yakın yerdeyse sıcaktan koruyarak, iyice kurumasını sağlamamız gerekiyor. 

Şimdilik duvar kağıtlarımızda sorun yok, umarım böyle devam eder.
Şık ve pratik... Benim de istediğim buydu zaten:)



before









after




Güzel ve mutlu geçsin günleriniz...







Pin It

30 Ekim 2014

Ahşap Sandalye Boyama


Ablam, her zaman uzun ve bakımlı tırnaklarına sarı ojelerini sürdüğü, sarı-yeşil desenli elbisesini ve yüksek dolgu topuklu sarı ayakkabılarını giydiği gün, evet sanırım o gün bir an önce büyümek, tırnaklarımı uzatıp, oje sürmek istemiştim.
Çünkü o günü hala daha dün gibi hatırlarım. Nasıl etkilendiysem artık bilemiyorum:)) Oysa her zaman bakımlı ve gayet şık giyinirdi. Farklı herşeye ilgi duyuşum küçük yaşlarıma dayanıyor demek ki.

Yıllar geçipte büyüdüğüm ve iş hayatına ilk başladığım zamanlarda hiç üşenmem, abartısız her gün ojelerimi silip yenisini sürerdim. Tırnaklarım tabiki hep uzun. O zamanlar en büyük üzüntümü tırnağım kırıldığı zaman yaşardım. Ne güzel bir üzüntü değil mi??
Bir gün aklıma ablamın sarı ojeleri geldi. 80'li yılların ortaları, Bursa'da neredeyse sormadığım kozmetik dükkanı kalmadı. Sarı oje var mı? diye sorduğumda tuhaf tuhaf yüzüme bakıyorlardı. Bir kozmetikçi araştırayım uğrayın, geldiyse alırsınız dedi ve gerçekten birkaç gün sonra bulmuştu, mutlu olmuştum. Kullandığım dönemlerde çok ilgi görmüştü, çünkü kullanan kimse yoktu. En azından benim çevremde. Çok sükse yapmıştım çok:)) 
Sarı oje sevgim hiç bitmedi, hala severek kullanıyorum.

Sarıyı sanırım boya işlerinde kullanmayı seviyorum. Ortaya bu sonuç çıktı, bugünlerde herşeyi sarıya boyamama bakarsak eğer:) 
Bugünlerde dekorasyona da sıçradı bu sarı sevdam. Ahşap büfe boyama işimi anlatmıştım burada
Madem dolap beyaz oldu, bari camları sarılı olsun istedim ve oldu. Büfenin cam boyamasıyla ilgili bilgiye de buradan ulaşabilirsiniz.
Camları tamamladım bir çerçeve değerlendirmek istedim ve onu yaparken bir yastık derken bir sarı sevdadır aldı başını gidiyor. 

Ve en son işte bu sandalyeyi boyadım.
Sandalye küçük ablamlarda terkedilmiş olarak duruyordu. 

Bizde yeniden hayat buldu:))








Sandalyeyi boyayıp instagramda paylaştığımda canım yeğenim yağmur'la şöyle bir yazışma yaşandı aramızda:))

Sandalyenin ikincisi de var almayı düşündüğüm, verirler mi sizce?? :))

Güzel ve mutlu geçsin günleriniz.




Pin It

28 Ekim 2014

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun...




Cumhuriyetimizin 91. Yılı Kutlu Olsun.

(Nazlı bayrağımızla her yeri donatmayı ihmal etmeyelim lütfen). 


Milli kararlılık ve bilincin eseri olan aziz Cumhuriyet'in bugünkü ve 
yarın ki neslin demir ellerinde her an yükselip sağlamlaşacağına 
itimadım tamdır. / 1927






Pin It

21 Ekim 2014

Cam ve Kumaş Boya, Baskı İşlerim


Bir süredir devam eden sarı sevdam büfemi boyayınca camlarında son bulacak zannettim. Son bulmadı artarak devam ediyor, birşeyleri sarıya boyama isteğim var, boyuyorum da. 

Büfe boyanıp sıra camlara geldiğinde, o ana kadar düşündüğüm ve yaptığım çalışmaların hiçbiri hoşuma gitmedi. Üç farklı çalışmadan sonra nihayet şu anda kullandığım deseni çok beğendim ve işte bu dedim. Birkaç gün önce bu ve benzeri uygulanmış desenlere "ikat desen" dendiğini öğrendim. Biraz incelediğimde çok beğendiğim ama adını bilmediğim bir akımla karşılaştım. 

İkat, genel olarak dokunmadan önce ipliklere uygulanan su geçirmeyen ve neme karşı gelebilen bir maddeyle hazırlanan çözgünün belirli aralıklarla sıkıca kapatılmasıyla uygulanan bir boyama tekniği. Pek çok kültürde yeri olan bu teknik en sık Arjantin, Meksika, Ekvator, Bolivya ve Türkiye’de kullanılıyor. Hindistan, Tayland ve Japonya kültürlerinde de önemli yeri var.

İkat, tekstille başlayıp şimdilerde her amaç için kullanılabiliyor. 

Bu kısacık bilgiden sonra konumuza geri dönelim. 

Cam üzerine desenimi nasıl uyguladığımdan bahsedeyim, fotoğraflarla.

Önce desen şablonundan A4 kağıdına birkaç tane çıkış aldım ve bantla birbirine yapıştırdım, cam boyu kadar. Camın altına kağıtları düzgün bir şekilde yerleştirdim. 





Straforla çıkardığım kalıpları kullanarak tek tek her desenin üstüne bastım ve kurumaya bıraktım.


Kuruduktan sonra beyaz boyayarak işlemi tamamladım.

Birkaç gün sonra bir çerçeveye uygulamaya karar verdim


Ve gördüğünüz üzere evde olan bir çerçevenin camına, camının kurumasını beklerken, kumaşa da uygulayarak takım yaptım:)) Yastık henüz dikilmedi:)

İşte herşey bu kadar basit. Basit ama güzel. Mühim olan da bu değil mi zaten?? :)

Bu arada, sarı sevdam hala devam ediyor:))
Çerçeve camını boyarken...
Kumaş boyarken de, aynı kalıp ve aynı boyayı kullandım:)
































Sevgiyle kalın,
hoşçakalın



Pin It

13 Ekim 2014

Kahveden-Beyaza... Büfe Boyama


Sizler için küçük olabilir ama benim için büyük bir projeyle karşınızdayım:)
6 yılda, 5. ve kendi evimize taşınırken evin ufak olması sebebiyle yemek odası, yatak odası ve kullanmayacağımız eşyalarımızı bırakmıştık. Bıraktık derken oturduğumuz apartmandaki bodruma koyduk. Aynı sitede başka bir bloğa taşınıyorduk. Birçok eşya gibi sevdiğim parçalar da orada kaldı, benim aklım da onlarda. Konsol, Büfe (gümüşlük), yemek masa ve sandalyeleri, gardrop hariç yatak odası takımı. Zaman içerisinde birçoğunu ihtiyacı olanlara vererek eşyaları azalttık. 
Büfeyi teklif ettiğim herkes istiyor fakat yerleri olmadığını, belki daha sonra alabileceklerini söylüyorlardı. İyiki de yerleri yokmuş:)) 
Bir dolap eksikliğini farkedince hemen aklıma düştü büfe.
Evet o büfeyi değerlendirebilirdim evde. İhtiyacımı karşılayacak büyüklükte ve güzellikte. Boyama sebebim, güzelliğe, güzellik katmak istedim sadece, hepsi bu.
Hani derler ya, kırmızı olsun üç kuruş fazla olsun. Benim için de beyaz aynen öyle:)
O zaman işe koyulmak lazım. Zımpara, boya, fırça ve rulo fırçamı alarak gittim diğer apartmanın bodrum katına. 
Zımpara işlemi bitti ve her tarafını nemli bir bezle silerek temizledim, boya işlemine hazır hale getirdim. 
Ve ilk kat boyasını attım. İlk kat boyasını attıktan sonra babamın rahatsızlığı, vefatı, tatil, çekilmez sıcaklar derken neredeyse 3 ay sonra gidip ikinci kat boyasını attım.  İkinci kat boyadan sonra anladım ki camlarını çıkarmam gerekiyordu. Bir sonraki boyamaya giderken yanımda gerekli malzemeleri götürdüm. Bana göre gereksiz sayıda takılan çivileri söktüm. İşim biraz daha kolaylaşmıştı. Ama yine de çok kolay olmuyordu. Her yere rulo girmiyor, fırça kullanıyorum. Avucumun içi su toplamıştı fırça kullanırken:) 
Sonra üçüncü kat... Sonra dördüncü kat derken sona yaklaşmıştım. 


Adım, adım ilerliyorum:)


Büfeyi, büfe olarak değil de, dolap olarak kullanacağım için camlarını kapatmayı düşünüyordum. Bir yandan dolabı boyarken, camları eve getirip 3 farklı çalışma yaptım. Hiçbirini beğenmeyip finali bu şekilde yaptım, nihayet:)



Son olarak büfeyi de eve getirince geriye camları yerlerine takmak dışında, yapacak birşey kalmamıştı. Şimdilik içine hobi malzemelerimi yerleştirdim. İstersem salona alırım, istersem yatak odasına alırım, istersem burada bırakırım. Biz gezeriz bununla artık.

Evet biraz uzun ve zorlu bir süreçti fakat herşeye değdi. Sonuçtan çok memnunum. 




Büfeye vernik atmadım. Kim bilir, belki birgün, başka bir renge boyamak isteyebilirim:)

Kullandığım malzemeler: 
Zımpara
"Polisan matrix lux x1 anti aging kokusuz parlak" boya
Rulo Fırça
Normal fırça

Malzeme değil ama çokça insan gücüne ihtiyaç var, bunu da unutmamak lazım:)

Bir önden, bir de yandan görüntüsü böyle. Dağınıklık için kusura bakmayın lütfen. Taşınma esnasında çektiğim bir fotoğraftı.


Beni mutlu eden bir projenin daha sonuna geldik,
hepinize güzel birgün, mutlu bir hafta diliyorum:)







Pin It

2 Ekim 2014

Burma Tatlısı ile Tatlı Geçsin Bayramınız...


Tatlı bayram telaşına geçen yıl yayınladığım, pratik bir burma tatlı tarifi verip işinizi kolaylaştırayım istedim. İlk kez denemiştim, çok başarılı olduğunu söylemeliyim:)

Mutlu, huzurlu, sağlıklı geçsin bayramınız, sevdiklerinizle birlikte...



Burma Tatlı Malzemeleri:
1 paket hazır baklava yufkası (pakette 24 adet yufka vardı)
250 gr tereyağı
1 bardak sıvı yağ
1 paket ceviz
1 paket fındık

Burma Tatlı Şerbeti İçin:
2 bardak su
2 su bardağı şeker
Birkaç damla limon suyu

Burma Tatlı Hazırlanışı:
Önce şerbet hazırlanır (Şeker ve su kaynatılır, ocaktan almadan limon suyu ilave edilip çok az daha kaynatılır ve iyice soğutulur). 

Tereyağı eritilir, sıvıyağ ilave edilir. 
Baklava yufkasının biri tezgaha serilir üzerine yağ karışımı sürülür.

İkinci yufka üstüne konur ve üstüne yağ karışımı sürülür ve çekilmiş ceviz&fındık karışımı serpilir
 dikdörtgen yufkanın kısa tarafından başlanılarak oklavaya sarılır.
 
Oklavanın üzerinde yufka rulo halini aldığında sağ ve sol elimizle ortaya doğru sıkıştırmak suretiyle büzdürüyoruz ve oklavadan çıkarıp yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizilir.
Bu şekilde sarma işlemi de bittikten sonra istenilen büyüklükte kesilir ve üstüne kalan yağ karışımı dökülüp 180 ˚C ısıtılmış fırında üzeri kızarıncaya kadar pişirilir.

Fırından çıkarıp 5-10 dk. dinlendirip, sıcak tatlının üzerine, soğumuş şerbeti döküp afiyetle yemeye ve yedirmeye başlamak için bir süre beklemelisiniz:)
Bekleme süresinde üstünü kapatmayın!
Afiyet şeker olsun...



Beyaz sürprizlerim olacak kısa süre sonra. İzlemeye devam edin:))) 

(Geçen yıl da yayınladığım bir tarif ve yazıydı. Tesadüfe bakın ki bu yıl da aynı mesaj geçerli. Beyaz sürprizlerim var, gerçekten:) 





İyi bayramlar





Pin It

29 Eylül 2014

Bıdık Bird:)


Merhaba,
Yeni bir gün, ve yeni bir haftaya başlamış bulunuyoruz. Umarım herkes iyidir ve keyifler yerindedir. 

Bugün yine kırpıntı keçelerden yaptığım bir çalışma var. 



Hiç önceden planladığım birşey değildi. Bu kırpıntılardan ne yapabilirim diye düşündüm, pano dedim. İçerik tabiki Bıdık'la ilgili olmalıydı. İlk aklıma gelen bu oldu, hemen uyguladım. Ben çok sevdim:)



Bıdık kim mi?? 
Bıdık geçen yıldan bu yana ailemizin üçüncüsü:)) 
O minicik bir kuş. 
Muhabbet kuşu. 
Öyle muhabbet falan etmiyor tabi ama, gerçekten çok konuşuyor:))
O bizim oğlumuz. 
Evimizin neşesi.

Özellikle yazın her akşam eve geldiğimizde balkon sefamız vardır:))

Yine akşam olmuş ve biz balkona çıkmışız:))

Bu fotoğrafı henüz dün çektim. Suya girmek istedi ve girdi:))
Üşütmesin diye hemen sardık havlusuna:)




Lütfen maşallah diyelim olur mu??

:))

Konuya dönersek, ne yapıyor muşuz? Kırpıntı keçeleri atmıyoruz:))



Daha önceden kırpıntı keçe ile yaptığım çalışmalara buradan ve buradan bakabilirsiniz. 


Güzel geçsin haftanız...







Pin It

22 Eylül 2014

Keçe ile eğleniyorum...


Ne zaman, ne yapacağı belli olmayan ben, zaman zaman da keçe ile uğraşıyorum. Birsürü kırpıntı keçe kalıyor. Atmamıştım onları. Geçen akşam oturdum iyice kırptım ve ahşap kutumun kapağını bu şekilde, önce tutkallamak suretiyle kapladım:)


Kahverengi olan kutuyu da beyaza boyayarak işlemi tamamladım. 
Sizlerde atmayıp herhangi bir şekilde değerlendirebilirsiniz keçelerinizi. 

Rengarenk geçsin haftanız...





Pin It

17 Eylül 2014

Baba-Kız Ortak Çalışmamız...


Ben almadan önce babama ait bazı küçük el aletlerine evsahipliği yapıyordu bu minik sandık. 


Ben aldıktan sonra kullanım şekli değişti, ekmek kutusu olarak hizmet veriyor. 



Uzun zaman önceydi gözüme kestirmiştim bu minik sandığı. Yok sıkıştırılmış kağıt, mdf, laminant vesaire, vesaire bitmek bilmeyen türlü türlü malzemelerden yapılmış ürünler her yerde. Bu sandık bildiğimiz ahşap, doğal. En doğal haliyle hem de.  Nasıl yapıldığını bilmiyorum. Sandığı da babam yapmış olabilir. Müstakil evlerinde her türlü alet-edavatın olduğu yerde bunu yapmak nedir ki?? Tahtaları her nereden bulduysa, testereyle kesmiştir, birleştirmiştir, çakmıştır, bir de ona kapak yapmıştır. İşte sana sandık.

Son yıllarda en çok yaptığı şey küçücük küçücük kutular yapmaktı. Her gittiğimizde hediye ederdi bize. Ablamlara ve bana. Bir süre sonra birsürü irili ufaklı kutum olmuştu. Birkaç tanesini attığımı itiraf etmeliyim, şimdiki tüm pişmanlığımla. Ama bazılarını da çok güzel değerlendirdiğimi söylemeliyim. Neyse biz sandık mevzuuna geri dönelim. Sözkonusu babam olunca yazmak istiyor da, istiyor canım... 

Canım (rahmetli) babamdan istedim minik sandığı, tabi alabilirsin dedi. Ben de hakkını vermek istedim. En iyi nerede kullanabilirdim. Mutfakta, hem de ekmek kutusu olarak. Bize özel olmalıydı. Oldu da...

Yapılan işlem transfer baskı. Tasarımı tamamen bana ait. En çok hoşuma gidendir, bir örneğinin daha olmaması. Herşeyi el emeği baba-kız ürünü.

Teşekkür ederim babacım. Seni unutmak mümkün değil elbette, ama her an hatırlamak için o kadar çok sebebim var ki, bu sandık onlardan sadece bir tanesi.
Mekanın cennet olsun birtanecik babam benim...

İçine işlem yapmadım, orijinal haliyle kullanıyorum.


Evlilik tarihimiz:))
 




Minik sandığı tamamladığımda babam hayattaydı ve görmüştü. Çok mutlu olmuştu. Ben hala çok mutluyum. 

Sevgiyle ve sevdiklerinizle kalın...


Pin It

29 Ağustos 2014

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun...






...Gazi Mustafa Kemal'in başkomutanlığını yaptığı ordumuz, 26 Ağustos 1922'de düşmana saldırdı. Bir saat içinde düşman mevzileri ele geçirildi. 30 Ağustos'ta düşman çember içine alındı. 
Bu savaş, Atatürk'ün başkomutanlığında yapıldığı için Başkomutanlık Meydan Muharebesi olarak adlandırıldı....

Kutlu olsun...

yazının tamamına buradan ulaşabilirsiniz... Pin It

4 Ağustos 2014

Seni unutmak mümkün değil...


Neler neler yazmak istiyorum da, hiçbirşey yazamıyorum. Bilgisayarın önüne oturunca herşey silindi gitti aklımdan. Bir süre önce yazmıştım burada, canım babamın kalça kemiği kırılmıştı. Ameliyat riskliydi. Hastanedeki durumu gayet iyiydi. Konuşuyor, dinliyor, gülüyordu. Bir hafta hastanede yattıktan sonra, taburcu olup eve götürmüştük. Fakat günden güne içine kapandı. Konuşmayı, yemeyi, içmeyi bıraktı önce. 
25 Temmuz 2014 Cuma gecesi saat 23:40'ta, tamamen bizleri bırakıp gitti babam. 
Mekanın cennet olsun babacım, nurlar içinde ol...

Karşılıklı kahve içemeyeceğiz bir daha ama, her kahve içtiğimde
seni hatırlayacağım canım babam. 

Arayan, gelen veya mesajlarıyla acımı paylaşan tüm dostlara sonsuz teşekkürler.



Pin It

2 Temmuz 2014

Kırılmasaydı iyiydi!!!


Uzun zamandır yayın girmeyince tatlı bir mevzuyla giriş yapayım demiştim, ama olmadı. 
Konu tatlı, çünkü babam. Ama olanlar iyi değil:(

İki gün önce (30.06.2014 Pazartesi) saat 22.00 sıralarında kuzenim arayıp verdi üzücü haberi. Babam evde düşmüş ve sol kalça kemiği kırılmış. 
Çok üzgün ve endişeliyim. Annem bitkin, çok üzgün ve endişeli haklı olarak...
O gece babama refakat ettim ve hastanedeydim. Neredeyse hiç uyumadı, sürekli sorular sordu. 
Hareket etmediği sürece hiçbir ağrı yok, gayet iyi. Ama ayağını hareket edene kadar işte! 
Ameliyat olması gerekiyormuş. En basit operasyon bile risklidir. Ama yaş 85 olunca, birkaç ay önce beyine pıhtı atmış olunca risk biraz daha fazla oluyor. Fakat bizler herşeye rağmen %1 umudu bile değerlendirme taraftarıyız. Bu şekilde yaşamını sürdürmesi öncelikle kendisi için hiç sağlıklı ve de olabilir bir durum değil. Sürekli kalkmak istiyor... Şu anda bu mümkün değil. Umudumuz var iyi olabilir. İnşallahta olur. 
Hastanedeki ilk gece kısacık uykusunu tamamlayıp uyandığında. "insanın başına herşey gelebilir" diyordu babam... Evet gelebiliyormuş. Umarım bunun da üstesinden gelebilirsin babacım, içindeki yaşama sevgisi ve bizlerin de desteğiyle... En çok annemin desteğiyle elbette...


Pazar günü annemlere gittiğimde bulamadığımız açık erkek berberin yerine ben de bir ilki gerçekleştirdim. Ve babama sakal traşı yaptım:) Saçlarını kesemezdim, şimdilik bu kadar benden:) Duşunuda alınca, keyif zamanı deyip 
kahve yaptık. Kahveye eşlik eden herşeye rağmen bırakamadığı sigarasını yaktı maalesef...
Hep birlikte daha çok kahve içeceğimiz günlerimiz olsun... 

İyiydi, şükrediyorduk atlattığı tüm badirelere rağmen. 
Şu kırık olmasaydı iyiydi:(
Babama ve tüm hastalara Allah'tan acil şifalar diliyorum...

Önce, ama ilk önce sağlık diyorum.



Sağlıkla ve sevgiyle kalın...





Pin It
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...